تبليغاتX
هه تاو
وبلاگ فرهنگی ادبی اجتماعی به دو زبان کردی و فارسی

ئاوڕدانه‌وه‌یه‌ك به‌ره‌و مناڵیی

              - 1 -

له‌ كاتێكدا كه‌ منداڵ بووم

ده‌ستی چه‌پم حه‌زی ئه‌كرد

وه‌ك ده‌ستی منداڵی پۆشته‌ی

دراوسێمان

سه‌عاتێكی تیا بێ ئه‌ویش .

وڕگم ئه‌گرت

دایكم ناچار گازی ئه‌گرت

له‌ مه‌چه‌كم

به‌ جێگه‌ی ـ دان ـ

سه‌عاتێكی بۆ ئه‌كردم

ئای . . . كه‌ دڵخۆشی ئه‌كردم !

 

             - 2-

له‌كاتێكدا كه‌ منداڵ بووم

واته‌ی كامه‌رانی لای من

له‌وه‌ دابوو : له‌ حه‌ماما

به‌ سه‌ر په‌شته‌ماڵی  جاما

فوو به‌ كه‌فی سابوونا بكه‌م

گڵۆپێكی  سه‌وز و سووری ،

لێ دروست كه‌م !

 

           - 3 -

له‌ كاتێكدا كه‌ منداڵ بووم

له‌ زستانا

له‌ به‌ر تینی ئاگردانا

دائه‌نیشتم

سه‌رنجم ئه‌دا له‌ پشكۆی ،

گه‌شاوه‌ و ئاڵ

وام حه‌ز ئه‌كرد  ،

منی منداڵ

بچمه‌ ناو پشكۆكانه‌وه‌ . . .

دابنیشم . . .

بیكه‌م به‌ ماڵ !

 

      - 4 -

كه‌ منداڵ بووم . . .  زۆر ئێواره‌

ئه‌یان ناردم . . .

ـ له‌ ماڵی پووره مه‌نیجه‌ ـ

ترشیات بكڕم

كام تام له‌و تامه‌ خۆشتر بوو

له‌ دوای ئاوڕ ،

له‌ پێچی ته‌نگی كۆڵانا

كاتێ یه‌ك دوو قۆمی خێرام

ئه‌دا له‌ ترشیاتی ناو جام !

 

        - 5 -

له‌ كاتێكدا كه‌ منداڵ بووم

خۆشه‌ویستی لام ئه‌وه‌ بوو: 

شه‌وی جه‌ژن

تا به‌یانی. . . چاو هه‌ڵدێنم

له‌ گه‌ڵ  خۆما . . ده‌س له‌ ملان

پێڵاوی  تازه‌ بنوێنم !

             - 6 -

 

كه‌ گه‌وره‌ بووم

ده‌ستی چه‌پم

زۆر سه‌عاتی راسته‌قینه‌ی ،

جوانی . . بینی

به‌ڵام هیچیان وه‌ك سه‌عاتی

جێگه‌ دانی دایكم . .

له‌ سه‌ر قۆڵ و ده‌ستم

وه‌ها دڵخۆشیان نه‌كردم .

كه‌ گه‌وره‌ بووم

هیچ چل چرا  و گڵۆپێكی  ژووره‌كانم

وه‌ك گڵۆپی كه‌فی سابوون

پێكه‌نینیان . . پێ نه‌گرتم .

كه‌ گه‌وره‌ بووم

هیچ گڕێكی زۆپای ئێستام

نه‌كرده‌ ماڵ و تیا بژیم .

كه‌ گه‌وره‌  بووم  هیچ  خواردنێ

تامی ئه‌و قومه‌ ترشیاته‌ی  پێ نه‌به‌خشیم .

كه‌ گه‌وره‌ بووم

هیچ كراس و بۆینباخ و قاتێكی  نوێم

نه‌هێنایه‌  ژێر  جێگه‌وه‌

وه‌كوو پێڵاوه‌كه‌ی جه‌ژن

تا به‌یانی چاو هه‌ڵدێنم

له‌ گه‌ڵ خۆما بیان نوێنم

هیچیان . . . هیچیان !

                                         

                              « شێرکۆ بێکه‌س »

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم خرداد 1387ساعت 3:28 بعد از ظهر  توسط عبدالله حبیبی  | 

ئاره‌زوو

 

یاران وه‌سیــه‌ته‌ن وادَه‌ی مه‌رگمه‌ن
سه‌ركه‌ردَه‌ی هووناو  دڵ و جه‌رگمه‌ن
منیچ چوون مه‌جنوون كۆشته‌ی عه‌شق له‌یل
دڵم جه‌ زۆخاو دایم بیه‌ن كه‌یل
ئه‌ر سه‌دَ له‌یل چه‌نیم  بێ مه‌یلیش  كه‌ردَه‌ن
یا خۆ عه‌شق وێش نه‌ په‌نا به‌ردَه‌ن
به‌ڵام په‌رێ من هه‌ر ئادَ ساقی یه‌ن
دڵم پـه‌ی سه‌هبای  وه‌سڵش  باقی یه‌ن
« چه‌م » ئاره‌زووش بێ ده‌مێ بگره‌وۆ

« دڵ» ه‌ی كۆس كه‌وته‌ ساتێ بسره‌وۆ
« سه‌ر
» نه‌ گێژاو بێ و ئارامش نه‌بێ
چوونكه‌ ته‌حه‌ممۆڵ فێراقش  نه‌بێ
ئێدَ ئاره‌زووش بێ ساتێ  بتاوۆ
وێش نه‌پای گه‌ردَه‌ن له‌یلێ بساوۆ
جا ئه‌سرین جه‌ چه‌م تك تك به‌یۆ وار
دڵیچ جه‌ زۆخاو خاڵی بۆ یه‌كجار
به‌ ئاره‌زووشان بیاوان كه‌م كه‌م
ئارام بگێـران  سه‌ر و دڵ و چه‌م
به‌ڵام چوون ئازیز مه‌یل نــه‌دا پێشان
نه‌یاوه‌ی هیچ كام ئاره‌زوو وێشان
ئیسه‌ وه‌سیه‌تم پـه‌رێتان یـاران
ئینه‌ن بـزاندێش ئامان سه‌دَ ئامان
ئه‌مجا كه‌ ئیسه‌ وادَه‌ی چوونمه‌ن
وه‌خت وێداع دۆنیای  دوونمه‌ن
وختێ مه‌به‌ردێم به‌ره‌و قه‌برستان
بازدێ جه‌ « رۆس » بۆ خاك ئه‌و سامان
نه‌ راگۆزه‌ر بۆ و بۆسابۆش پای له‌یل
خاك ئارامگه‌ی  دڵه‌ی جه‌ خه‌م كه‌یل 
بكه‌ردێ وه‌ بان سه‌ر و چه‌م  جه‌و خاك
با دووی سیاشان نه‌گێرۆ ئه‌فلاك
جه‌و دما یاران ته‌ن مه‌بۆ به‌ خۆڵ
شه‌ماڵ مه‌ی و به‌رۆش وه‌ڵاتان چۆڵ
گه‌ردش ئی چه‌رخ مه‌كه‌رۆ كارێ 
مه‌مه‌نۆ نامم  جه‌ یادَی یارێ
ئا دۆسه‌ واچـێ  بێ من مه‌مانۆ
ئاوه‌خته‌ شۆن قه‌برم مه‌زانۆ
كه‌ كۆزه‌گه‌ران په‌ی خاكی كۆزه‌
مه‌یان جه‌م كه‌ران ئی خاك و تۆزه‌
چوون جه‌سته‌ی خه‌سته‌م نه‌ تۆی مۆغاكه‌ن
سه‌ر و دڵ و چه‌م نه‌ختێ جه‌و خاكه‌ن
په‌رێ وه‌ش كه‌رده‌ی كۆزه‌ ، ئه‌ی یاران !
مه‌به‌ران خاك گڵكۆم پـه‌ی شاران
كه‌ كه‌ران  تێكه‌ڵ خاك چه‌نی ئاوێ
ئێحساس مه‌كه‌ران له‌ ناوش تاوێ
ئه‌مجا مه‌زانا ئا تاوه‌ چێشه‌ن
چوون كـووره‌ی ئایر جه كوڵ و جۆشه‌ن
ئا تاوه ئاهـه‌ن، ئێ كووره‌ دڵه‌ن
ئێسه‌ ئاپاسه‌ ئامیته‌ی  گڵه‌ن
وه‌ختێ ئاو و خاك تێكه‌ڵێ كه‌ران
كۆزه‌گه‌رێ گرد حه‌یرانێ مه‌نان
مه‌وینان بێ ئاو   خاك  بیه‌ن به‌ هه‌ڕ
ئاوش نه‌كریان   ته‌مام   بیه‌ن ته‌ڕ
ئه‌وه‌ند ئه‌سر چه‌م چنه‌ش جه‌م    بیه‌ن
ئێتر خاك به ئاو    ئێحتیاجش نیه‌ن
هـه‌ر زه‌
ڕێش   وه‌ش ده‌س  په‌ڕ وه‌فا و مه‌یله‌ن 
ئانه‌    خاك سه‌ر كۆشته‌كه‌ی له‌یله‌ن
ئۆسای    كۆزه‌گه‌ر مه‌سازۆ كوزه‌
هیچ نیـه‌ن وه‌  ته‌نگ   ئی ناڵه‌ و سۆزه‌
ئاخر سه‌ر ، كۆزه‌    میاوۆ به‌ ده‌س له‌یل
پنه‌ش ئاو مارۆ نه‌   سه‌حرای  دۆجه‌یل
له‌یل شۆخ و شه‌نگ    ئێواره‌ تاوێ
كۆزێ   هورگێرۆ   و ملۆ په‌ی ئاوێ
جه‌ ئاو ئه‌و كۆزه‌ په‌ر كه‌رۆ ئازیز
ئێواره‌ وه‌خته‌ی فه‌سڵه‌كه‌ی پایز
كۆزه‌ جه‌ سه‌ر شان مه‌گێڵۆ دماوه‌
زام  ناسۆرم  دیسان كۆلیاوه‌
سه‌ر كه‌رۆ هـووناو نه‌ تۆی ده‌روون دا
یاوان ده‌س له‌یل  دڵه‌ی مه‌جنوون دا
ئیسه‌ دڵ یاوان بـه‌ ئاره‌زوو وێش
به‌ ده‌س له‌یله‌وه‌ و زۆخاو مه‌شۆ لێش
سه‌ریچ به‌ بێ خـه‌م به‌ ئاوات یاوا
ئاخر سه‌ر سه‌رش وه‌ لای سه‌ر ساوا
چه‌مان جه‌ ئه‌سرین یه‌كجار بیـه‌ن كه‌یل
نم نم مه‌رێزان نه‌ سه‌ر سینه‌ی له‌یل
چوون چه‌مان ئه‌سرین جاری یه‌ن لێشان
ئادێچێ یاوه‌ی ئاره‌زووی وێشان
 

       عبدالله حبیبی 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم خرداد 1387ساعت 3:8 قبل از ظهر  توسط عبدالله حبیبی  |