|
|
|
|
|
« ههواروو چهما »وهروو وێتهره واتهبێت :ـ من بهرزهنا رۆجيارهنا من مانگهنا هـــهسارهنا وهروو وێتهره واتهبێت :ـ كهی پهپوولێوی باڵ سۆته متاوۆ بياوۆ به رۆجياری كهی مانگه به ناڵهو شهوێ جه ئاسمانهوه مهی واری . . .ئهرێ پهپوولهی باڵ سۆته مهتاوۆ بیاوۆ رۆجیاری ئهرێ مانگهیچ پهی هيچ كهسی ههرگێز نامهينهره واری بهڵام ئازيز !ئهر من نهبوو تۆ خوا وێت واچه من نهبوو كێ متاوۆ نامه وهشهكێت كهرۆ تان و پۆ شێعرهكاش كێ متاوۆ كۆچوو ويره كات بهرۆ ههواروو چهمهكاش ئهر من نهبوو تۆ خوا وێت واچه من نهبوو كێ بۆ به وهروو رۆجياريت ديسان باڵێ بهركهرۆوه كێ بێ ، شهوێ وێنهو مانگێت وزۆ دلێ ئاوۆ هۆرسۆ چهماش تا بتاوۆ شێعرێ واچۆوه ئيسهيچ ئهگهر بهينه و پهرسی جه من جه ئاوێ و ههواری جه پهپوولێوی بێ باڵی جه شهپۆلۆ ههرسۆ چهمام پهرسی تان و پۆ شێعرهكام ئهگهر پهرسی گردێما پێوهره ماچمێ :تۆ بهرزهنی رۆجيارهنی تۆ مانگهنی ههسارهنی شعر از : عبدالله حبيبي |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه هشتم اردیبهشت 1388ساعت 1:5 قبل از ظهر توسط عبدالله حبیبی
|
|
||